historia }
1834-z inicjatywy Towarzystwa Upiększania powstaje na terenie gminy św. Łazarz pod Poznaniem szkółka drzew i krzewów ozdobnych, zajmująca teren obecnego Parku Wilsona.
1904-szkółka zostaje zamieniona przez władze miejskie Poznania w Ogród Botaniczny. Założenie parkowe zaprojektował H. Kube. Park składał się z dwóch wyróżniających się części, nieregularnej zaprojektowanej w stylu angielskim ze stawem, ogrodem skalnym i półwyspem wypoczynkowym oraz części regularnej, podzielonej na pola z dekoracja kwiatową i kolekcjami botanicznymi.
1925-powstaje Szkolny Ogród Botaniczny przy ulicy Dąbrowskiego, obecny zostaje przemianowany na Park im. T. W. Wilsona.
1931-odsłonięcie pomnika T.W. Wilsona ufundowanego przez I.J. Paderewskiego. Pomnik autorstwa G. Borgluma (w czasie II wojny światowej pomnik został zniszczony).
1951-zmiana nazwy parku na Park im. Marcina Kasprzaka.
1980-park został wpisany do rejestru zabytków.
1988-powstaje projekt rewaloryzacji parku, który umożliwił odtworzenie i wzbogacenie założenia parkowego. W oparciu o który, do roku 2004 dosadzono kilkadziesiąt pokaźnych rozmiarów drzew liściastych i iglastych, odtworzono i wzbogacono małą architekturę parkową co sprawiło, że Park Wilsona jest jednym z najbardziej reprezentacyjnych parków Poznania.
1990-przywrócenie nazwy Park Wilsona.
1994-odsłonięcie popiersia T. W. Wilsona wykonanego w 1928 roku przez Z. Trzcińską - Kamińską.